Ρευματικές παθήσεις: πώς βοηθά η φυσικοθεραπεία στη βελτίωση της ποιότητας ζωής

Οι ρευματικές παθήσεις αποτελούν μια ευρεία ομάδα χρόνιων νοσημάτων που επηρεάζουν τις αρθρώσεις, τους μυς, τους τένοντες και τον συνδετικό ιστό. Περιλαμβάνουν περισσότερες από 100 διαφορετικές καταστάσεις, οι περισσότερες από τις οποίες είναι χρόνιες και απαιτούν μακροχρόνια διαχείριση. Συχνά, προκαλούν φλεγμονή, πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, οίδημα ή θερμότητα στις αρθρώσεις και πρωινή δυσκαμψία και εκδηλώνονται με χρόνιο πόνο. Επίσης, προκαλούν κόπωση, μειώνουν την αντοχή και περιορίζουν την κίνηση.

Μερικές από τις πιο συχνές ρευματικές παθήσεις είναι η:

• Ρευματοειδής αρθρίτιδα

• Ψωριασική αρθρίτιδα

• Αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα

• Οστεοαρθρίτιδα

• Ινομυαλγία

Τα ρευματικά νοσήματα πλήττουν περίπου το 20-25% του πληθυσμού στην Ελλάδα. 

Πώς βοηθά η φυσικοθεραπεία στις ρευματικές παθήσεις

Η φυσικοθεραπεία λειτουργεί συμπληρωματικά στη φαρμακευτική αγωγή, υποστηρίζοντας τη συνολική αντιμετώπιση των ρευματικών παθήσεων, με στόχο τη διατήρηση της κινητικότητας και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Γενικά, συμβάλλει στην:

• ελάττωση του πόνου και της δυσκαμψίας

• διατήρηση της κινητικότητας των αρθρώσεων

• βελτίωση της μυϊκής δύναμης

• βελτίωση της στάσης του σώματος

• ενίσχυση της λειτουργικής ανεξαρτησίας

Ειδικότερα, στη φάση έξαρσης της πάθησης, ο στόχος είναι η ανακούφιση και η ήπια κινητοποίηση ενώ στη φάση ύφεσης, δίνεται έμφαση στην ενδυνάμωση και στη βελτίωση της λειτουργικότητας.

Εκτός από τη θεραπευτική μάλαξη, η φυσική δραστηριότητα ωφελεί επίσης ιδιαίτερα τα άτομα που πάσχουν από ρευματικές παθήσεις. Για παράδειγμα, στα άτομα που υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο, η άσκηση μειώνει τους πόνους της άρθρωσης και τη δυσκαμψία και αυξάνει την ευλυγισία και τη δύναμη. Γι' αυτό, η ήπια και σωστά δομημένη θεραπευτική άσκηση είναι θεμελιώδης στη διαχείριση των ρευματικών παθήσεων. Ένα κατάλληλο πρόγραμμα άσκησης μπορεί να περιλαμβάνει ασκήσεις κινητικότητας, ασκήσεις ενδυνάμωσης, αερόβια άσκηση χαμηλής έντασης και ασκήσεις ισορροπίας. 

Η ενδεδειγμένη μορφή άσκησης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως ο τύπος της πάθησης, οι αρθρώσεις και οι μύες που έχουν επηρεαστεί καθώς και το επίπεδο βλάβης που έχουν υποστεί. Γι' αυτό, είναι απαραίτητη η προσαρμογή της άσκησης στο επίπεδο κόπωσης και πόνου του ασθενή, σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό. Η σωστή καθοδήγηση είναι απαραίτητη για ασφάλεια και αποτελεσματικότητα.